De Upper Control Limit (UCL) is een statistische term die in procesbeheer en kwaliteitsmanagement wordt gebruikt om de bovengrens aan te geven waarboven de prestaties van een proces als abnormaal worden beschouwd. De UCL is een kritisch component in het gebruik van controlekaarten, een hulpmiddel voor het monitoren van procesvariatie over tijd.
De Upper Control Limit is een fundamenteel aspect van statistische procescontrole en speelt een vitale rol in het handhaven van de kwaliteit en stabiliteit van productie- en bedrijfsprocessen. Door het stellen van een duidelijke bovengrens voor acceptabele procesprestatie, helpt de UCL organisaties niet alleen om problemen vroegtijdig te detecteren, maar ook om effectieve correctieve acties te implementeren, wat leidt tot verbeterde productkwaliteit en klanttevredenheid.